Wieloznaczne wróżby wyroczni w Delfach
W okresie od IX do I w. przed Chr. wyrocznia w Delfach była bardzo poważana zarówno przez Greków, jak i przez inne ludy. Do wyroczni zwracano się z prośbami o przepowiednie, zwłaszcza w kwestiach politycznych.
Ośrodek kultu w Delfach, mieście położonym w Fokidzie na stokach góry Parnas, istniał już w czasach mykeńskich. Od VIII w. przed Chr. znajdowało się w Delfach najważniejsze sanktuarium Apollina, który, jak głosi legenda, został panem tego miejsca po zabiciu węża Pytona. Po obu stronach prowadzącej do świątyni Apollina Świętej Drogi wznosiły się pomniki wotywne i skarbce. Poniżej okręgu Apollina leżał okręg Ateny Pronaja z tolosem zbudowanym około 380 przed Chr. Do sanktuarium należały też teatr i stadion. Na południe i zachód od świętego okręgu znajdowało się miasto.
Kapłanka nazywana Pytią siedziała na trójnogu wewnątrz świątyni Apollina, nad szczeliną, z której wydobywały się wyziewy z ziemi, i w stanie boskiej ekstazy wypowiadała luźne słowa, z których kapłani układali treść przepowiedni Apollina. Mimo iż Pytia była tylko me-
dium, wielokrotnie podejmowano próby wywierania na nią politycznych nacisków. W pewnych okresach w sanktuarium były dwie lub trzy wieszczki. Największe znaczenie polityczne wyrocznia w Delfach osiągnęła w okresie archaicznym; miała ona wpływ na ustrój miast greckich, na wiele ważnych decyzji politycznych, a także na przebieg i kierunki kolonizacji. Od około 450 przed Chr. wpływy wyroczni nie były już tak wielkie. Później miasto straciło niepodległość. W latach
356-346 przed Chr. okupowali je Fo-kejczycy, a następnie przeszło pod kontrolę Macedonii, Związku Etol-skiego i na koniec Rzymu.